Blog

15 juni

We zijn weer veilig thuis! Wat zijn we dankbaar om onze kinderen weer om ons heen te hebben, om onze ouders te kunnen begroeten, om te genieten van koffie met warme appeltaart, om een warme douche te kunnen nemen.... We hebben alle reden tot dankbaarheid! 

Het was een hele enerverende, indrukwekkende en ook emotionele reis. Het zal vast even duren om echt te kunnen landen. We gaan eerst uitrusten, maar dan zal ik de meer dan 950 foto's gaan uitzoeken...! We denken na hoe we de media kunnen bereiken met dit verhaal, hoe we de volgende presentaties vorm zullen geven, en hoe we Josephat Torner kunnen blijven steunen. Het onrecht is namelijk enorm groot! Er zijn vele tranen gevloeid, tegelijk maakte het ons vastberaden om te blijven uitdelen aan degenen die het nodig hebben. Om te laten zien dat de liefde van God echt overwint! Het was een enorme les om 10 dagen met Josephat op te trekken, die vergeving echt in praktijk brengt. Hij werkt niet vanuit boosheid of bitterheid tegen de regering of whitchdoctors, maar vanuit de liefde die God hem geeft.  

Naast het verdriet, hebben we ook kunnen genieten van het land. Wat zijn het prachtige mensen, die te midden van het weinige wat ze hebben, hun leven leiden. De banananbomen, de mango's, de watermeloenen, de vele geiten en kippen, de kindjes die meedeinen op de rug van hun moeder, de eetstalletjes....we zullen het nooit vergeten! Maar ook de verdrietige kinderogen die je aanstaren, het kind wat in een hoekje zit met diepe wonden op zijn hoofd door de zon, de moeder die met legen ogen je aankijkt en je vastpakt en weer loslaat... 

 

We willen Wim en Annemarie bij deze super bedanken voor het bijhouden van de blog! Wat hebben ze dat geweldig gedaan, met de informatie die  mondjesmaat via whatsapp kon worden gedeeld. 

 

Wat ons betreft...wordt vervolgd!

14 juni

Vandaag hebben André en Jantina weer een lange reis gemaakt. Ze zijn nu in Dar es Salaam en vandaar zullen ze naar Nederland vliegen. Ze hopen morgenochtend vroeg te landen.
Vanmorgen hebben ze afscheid genomen van de persoonlijke assistente van Josephat. Zij reist met de bus terug naar Mwanza, een reis van 14 uur. Haar dochtertje is opgenomen in het ziekenhuis met malaria en een parasiet in haar darmen.
Josephat heeft koorts en zere gewrichten. Ze denken aan malaria. Ze hebben eerst een hotel voor hem gezocht in Dar es Salaam en hij zal daar een arts bezoeken.
Elke dag hield de groep 'recap'. Dit was gisteren niet meer gebeurd, omdat iedereen zo moe was. Dus met elkaar nog terug gekeken op de dag en iedereen vertelt wat hij/zij geleerd heeft. Dit zijn mooie momenten vol met passie en gedrevenheid. Josephat geeft dan ook altijd een speech.

Josephat gaf Filippenzen 4:4 mee als tekst voor de familie, vrienden en gemeentes. André en Jantina hebben hem vers 5 en 6 meegegeven.
Daarna zijn ze om 19.00 uur vertrokken uit het hotel richting het vliegveld. Dit is 12 km, maar om 21.00 uur waren ze nog niet veel opgeschoten. Wat een drukte in die hete stad!
Dit leverde de nodige stress op... Dus toen een piki piki geregeld. Wat een belevenis! En daar gingen ze met z'n drieën. Jantina zag al snel André en Makimi niet meer, dus ze hoopte maar dat iedereen op hetzelfde punt zou komen. Ze scheurden door de stad! En het kwam goed, zoals jullie zien!

Inmiddels zijn ze ingecheckt en klaar voor vertrek.
Een reis met veel indrukken! We zullen vast en zeker nog meer verhalen horen.

12 en 13 juni

Het was woensdag een lange dag. De dag begon met een bezoek aan een jonge organisatie die lokaal wat voor mensen met albinisme wil doen. En na 3 uur wachten, lukte het ook om voormalig Prime Minister Pinda te ontmoeten. Terwijl ze moesten wachten, kregen ze een rondleiding over zijn tuin met mangobomen, passievruchten, wijnbouw, koeien en viskwekerij.
De voormalig Prime Minister heeft zes kinderen met albinisme geadopteerd, één hiervan is overleden aan huidkanker. Jantina heeft haar boek 'Not on purpose' (de Engelse vertaling van haar boek 'Niet expres') aan hem mogen overhandigen.
Daarna volgde een reis van 4 uur naar Morogoro waar ze in een slecht hotel verbleven. In het hotel is geen waterleiding, die is gewoon niet aangesloten op de wasbak. En het is vies.

Vandaag, 13 juni is het de Werelddag van het Albinisme. De Verenigde Naties riepen die dag vier jaar geleden in het leven om meer bewustwording te creëren voor mensen met albinisme.
Deze dag waren ze aanwezig op het IAAD festival in een voetbalstadion. Daar hebben ze een stand waar ze voorlichting geven over, o.a. psycho educatie.
Ze zijn nu in een ander deel van Tanzania en het is heel heet en vochtig. Ze kijken tegen de bergen aan. Jantina verlangt naar een "washiwashi", zoals ze die elke dag op de Kilimanjaro kregen.

Op het festival zijn veel belangrijke mensen die speeches geven en er zijn heel veel albino's. De albino's komen overal vandaan. Er was ook een opa die voor zijn 2 kleinkinderen zorgt. De moeder van deze kinderen is vertrokken en met een andere man getrouwd die het gen niet draagt. Ook vader is vertrokken. De opa zorgt enorm goed voor deze kinderen. Hij weet wat albinisme is en wat er nodig is. De opa draagt de zorg alleen, omdat zijn vrouw, de oma van de kinderen, is overleden.
Er zijn ook oogartsen aanwezig waar veel mensen langs gaan en er zijn dermatologen aanwezig, zodat de albino's hun huid kunnen laten checken.
Jantina heeft ook hier in hun stand weer gesproken. Ze schrijft: "nog even en ik krijg er nog lol in..."

Er zou ook nog een voetbalwedstrijd plaatsvinden tussen albino's. De stand hebben we niet meer vernomen ;-)

11 juni

Gisterenavond schreven we dat de groep de voormalig Prime Minister van Tanzania zouden spreken. Dit liep vandaag echter anders. De dag bestond uit veel wachten. Ze hebben de Minister niet meer gesproken, maar hij heeft aangegeven dit nog wel te willen, dus de planning wordt weer omgegooid.
Vandaag zijn ze wel op de universiteit van Dodoma geweest. Dit is de grootste universiteit van Tanzania. Er staan 29 flatblokken waar studenten wonen. Aan de buitenkant zien de gebouwen er prachtig uit.
Allereerst hebben ze de directeur van de universiteit gesproken en daarna met een klas een seminar gehouden. Dit bleek een klas te zijn met jongeren met een beperking: doven, slechtzienden, blinden. Waaronder 4 studenten met albinisme.
Naast dat het fijn is om zoveel gesprekken met mensen in het land te hebben, ervaren André en Jantina ook veel verdriet en is het moeilijk om zoveel onrecht te zien. We vragen om blijvend gebed.

10 juni - avond

We schrijven nog even verder, zojuist komen de berichtjes van vanavond binnen.
Het diner was opnieuw een belevenis!
Mrs. Speaker van Tanzania en Mrs. Speaker van Rwanda kwamen vol ornaat binnen. Iedereen stond op. Iedereen werd voorgesteld en later kregen ze ook spreektijd. Ze hebben heerlijk gegeten.
Er waren ook schoolkinderen van de Masai. Zij zijn gered door de regering van kindhuwelijken. Zij zongen en dansten. Prachtig. Iedereen ontspande en genoot!
Toen de parlementsleden weg waren, was er tijd voor dans. Ook dat was geweldig om te zien!


Morgen hopen ze naar een universiteit te gaan en de voormalig Prime Minister te spreken.

10 juni

Vanmorgen om 8.30 uur stond de groep gereed bij de poorten van het parlement om zich te melden. Er stonden veel mensen te wachten. Door de security werden de namen afgeroepen. Iedereen moest zijn schoenen uit doen. Over de ritssluiting van de tassen werd schilderstape geplakt. Daarop moest je je naam schrijven. Ook het insteekhoesje waar de speech van Jantina en het fotoboekje van ChangYou in zat, werd dichtgeplakt. Er werd veel in het Swahili gezegd, dus André en Jantina begrepen niet alles. Uiteindelijk moest alles worden ingeleverd. Dit betekende dus dat Jantina alles uit haar hoofd moest doen. Ze kreeg het nog warmer dan ze al had...
Eenmaal door de detectiepoortjes kregen ze de bezoekerspasjes en konden ze verder naar binnen. (inmiddels hadden ze hun schoenen weer aan ;-)). De gebouwen zijn prachtig!
De groep kreeg een plaats op de tribune. Het was lang onzeker of ze het woord zouden krijgen. Er werd flink gedebatteerd en op de tafel geslagen. Mr. Speaker stelde tussendoor iedereen op de tribune voor. Inmiddels hadden ze een andere plaats gekregen, lager en dus dichterbij.
Ook André en Jantina werden voorgesteld. "Opstaan, vriendelijk knikken, camera's klikten..."
Na anderhalf uur leek het dat het hiermee klaar was.

Buiten is een belangrijke ontmoetingsplaats. Daar hebben ze met veel ministers, een burgemeester, de assistente van de premier, mr. Speaker en parlementsleden gesproken. Er werden veel foto's gemaakt. Ook de media was aanwezig. Opnieuw hebben ze veel vragen over albinisme beantwoord en ook nu was er ruimte voor het verhaal van André en Jantina.
Dit alles gebeurde onder de stralende zon... niet de beste plaats voor de groep. Het was wel een goede kans om te 'netwerken'. En dat zonder speech in de hand!

Ook werden de vrouwen uitgenodigd voor een diner bij Mrs. Speaker van Rwanda, maar.... André en Josephat schijnen ook mee te mogen.

9 juni

Vanmorgen moesten André en Jantina al héél vroeg op. Om 6.30 uur begon de eerste kerkdienst.
Deze dienst was erg bijzonder. Het was een grote kerk die stampvol zat. Er werd veel gezongen en gebeden op de knieën. De schriftlezingen waren uit Joël, Handelingen en Johannes 14.
Josephat en Jantina hebben kort het woord gevoerd. Na afloop van de dienst kwamen er veel mensen naar hen toe. Zij wilden op de foto, samen met Jantina en André.
Na 2 en half uur zat de dienst erop en kreeg de groep een ontbijt.
Vervolgens begon de 2e dienst van deze dag. Deze dienst was qua inhoud hetzelfde, maar wat meer gericht op jongeren o.a. in de keuze van de muziek. Op de vraag wie er dankzegging wilde doen, stroomden er zo'n 60 mensen naar voren.
Prachtig! Allemaal dankbaar!
Deze dienst duurde bijna 3 uur. Er was nu meer tijd voor het verhaal van Josephat en Jantina. Josephat vertaalde Jantina in het Swahili, zodat iedereen het kon begrijpen.

God so loved the world!
Not the perfect one, of black, of healthy....
But the world!
Love wins always! Jesus let us see!

Joh.3:16

 

Vandaag zijn er veel contacten gelegd, o.a. met een minister.
Een groep doven met doventolk waren ook in de kerk. Zij voelden zich enorm bemoedigd, ze waren nu niet de enigen met een beperking. Josephat blijkt ook gebarentaal te kunnen, dus dat was reuze handig!
De chauffeur was nergens meer te vinden, maar gelukkig bracht de bisschop ze weer naar het hotel. (Wat kan die man scheuren zeg :-))

We willen jullie vragen om te bidden voor André en Jantina, Josephat en de groep voor alles wat op hun weg komt, de gesprekken die zij ook de komende dagen nog zullen voeren.

8 juni

Gisterenavond was er op het nieuws van ITV in Tanzania aandacht voor Josephat en zijn missie.
Vandaag was het een lange rit van Shinyanga naar Dodoma, de hoofdstad van Tanzania. Vanaf vanmorgen 8.00 uur tot vanmiddag 17.30 uur hebben André en Jantina 600 km afgelegd.
Dit was een enorme belevenis. Onderweg hebben ze een lunch gebruikt, alleen dat was al geweldig.
Tijdens deze lange reis hebben ze een moeder opgehaald. Zij heeft bij een aanval haar arm verloren en haar man, omdat hij haar probeerde te beschermen.
De foto's van deze dag, zeggen genoeg.

Ondertussen waaide het in Goedereede enorm hard en viel er de nodige regen. Voor veel mensen was dit geen belemmering om naar de Pinkstermarkt te komen. Deze was vanwege het weer verplaatst rondom de kerk en in verenigingsgebouw de Ark.
Deze markt heeft het prachtige bedrag van € 7250,00 opgebracht waarvan de helft naar de Foundation gaat!

Hervormde Gemeente Goedereede ontzettend bedankt, ook namens Josephat!

Rommelmarkt Goedereede

Morgen, zaterdag 8 juni, is er de jaarlijkse Pinkstermarkt op de Markt in Goedereede.
Elk jaar wordt de opbrengst van deze markt geschonken aan een goed doel.
Dit jaar zijn er 2 doelen gekozen: Maforga Christian Mission en de Josephat Torner Foundation Europe.
We zijn blij verrast dat er ook voor JTFE gekozen is!

Morgen zullen Wim en Annemarie op de markt aanwezig zijn om de problematiek rondom albinisme in Afrika onder de aandacht te brengen.

Draagt u/jij ook een steentje bij? We hopen u/jou te ontmoeten!

7 juni

André en Jantina zijn vandaag ruim 160 kilometer verder het land in getrokken naar Shinyanga. Dit was een reis van ruim 3 uur.
Vandaag hebben ze een safe-house bezocht waar 120 kinderen met albinisme wonen. De kinderen die daar wonen hebben niets. De grootste wens van een jongetje van 5 jaar is sokken en schoenen...
Er zijn veel kinderen met huidkanker, zichtbaar door de brandplekken die ze hebben.
Het was hartverscheurend om te zien.
Maar: STILL STANDING STRONG.

We vragen jullie om te bidden voor André en Jantina en voor Josephat.

5/6 juni

Woensdagavond zijn André en Jantina vertrokken naar Mwanza.
Bij aankomst in Mwanza moesten er de nodige papieren ingevuld worden. Dit ging allemaal chaotisch, totdat Josephat en Makimi opeens achter hen stonden. Toen ging alles snel, de koffers werden tevoorschijn gehaald en konden ze mee naar het hotel.

André en Jantina zullen de komende dagen met 10 andere mensen optrekken. Er was dus tijd om met elkaar kennis te maken. Mensen uit Zimbabwe, Malawi en Tanzania, een internationaal gezelschap bij elkaar.

Er stond al een persconferentie gepland, de microfoon en camera hebben ze alweer onder hun neus gehad.
Josephat introduceert de Usawa Coffee (Usawa = gelijkheid).
En hij benadrukt dat hij wil samenwerken met de regering, dat hij hen vergeeft en dat hij dit kan omdat er mensen in o.a. Nederland voor hem bidden. We vragen u om dit te blijven doen!

Daarna was er natuurlijk tijd om met Josephat bij te kletsen over de Kili-avonturen.

 

 

Terug naar Tanzania

Begin dit jaar werd ik, Jantina, benaderd door Josephat Torner. Hij legde de vraag bij mij neer om terug te komen naar Tanzania. In mei wordt het Sukuma Festival gehouden in Tanzania. De Sukuma-bevolking is de grootste etnische groepering in Tanzania en woont met name in en rond Mwanza. Josephat Torner gebruikt dit festival om opnieuw aandacht te vragen voor de problemen die mensen met albinisme daar ondervinden. Hij gaat in gesprek met witchdoctors, en legt hen uit wat albinisme inhoudt. Josephat brengt religieuze leiders en traditionele 'healers' bij elkaar voor een open discussie. Een prachtige kans dus om de bewustwording bij mensen op gang te brengen. Er is tevens een nieuw project gestart: Green Simiyu Project. Honderden vrijwilligers zijn bezig met het planten van bomen op openbare plaatsen, zodat mensen met albinisme schaduw kunnen zoeken om hun huid te beschermen tegen de felle zon. Aan het eind van de maand wil JTFE 2000 bomen hebben geplant! 

Josephat wil dus graag dat ik naar Tanzania kom om hem te helpen in de bewustwording over albinisme. Eerlijk gezegd brak het zweet mij uit bij deze vraag. Wat kan ik doen? Hoe kan ik hem helpen? Toch liet de vraag ons niet los. De vraag werd juist gesteld in een week waarin we (mijn man en ik) samen aan het zoeken waren naar het vervolg. Wat wilde God van ons, op welke manier wilden we de JTFE blijven steunen? Deze vraag van Josephat was een antwoord, maar ook een heel spannend antwoord. 

Kortom: André en ik hopen begin juni af te reizen naar Tanzania. We zullen daar 10 dagen met Josephat optrekken. Hij heeft een heel druk programma opgesteld: ontmoetingen met religieuze leiders, universiteiten, scholen, safehouses etc. We zijn ons aan het voorbereiden om een speech  te houden voor de Tanzaniaanse parlement op 13 juni, wereld-albinisme-dag. 

We hadden niet kunnen denken dat we binnen het jaar opnieuw naar Tanzania zouden gaan. We blijven uitdelen van wat God ons heeft gegeven. En voor ons lijkt dat een klein, simpel verhaal; maar het blijkt maar weer dat God het kan gebruiken!  

 

Presentaties

Door alle media aandacht die er is geweest, zijn er vele verzoeken gekomen om presentaties te houden.

Zaterdag 30 maart was ik uitgenodigd door de Oogvereniging Albinisme, om mijn boek 'niet expres' te presenteren. Het werd een geweldige dag in het Afrika Museum. Graag delen we met jullie een impressie van deze dag:

https://www.oogvereniging.nl/groepsnieuws/korte-impressie-evenement-albinisme-in-afrika/

Op dinsdag 9 april waren Wim en ik in Ouddorp. We hebben ons verhaal verteld aan ongeveer 80 toehoorders. Regelmatig krijgen we als reactie terug dat mensen niet wisten dat er zulke drama's zich voordoen met mensen met albinisme. Velen zijn onder de indruk, ook van de prachtige foto's van de Kilimanjaro.

Goedereede en Sliedrecht hebben ons ook uitgenodigd om ons verhaal te komen vertellen. 

Tegen betaling van een gift voor de JTFE en de reiskostenvergoeding, komen we graag bij u langs! Vraag gerust naar de mogelijkheden. 

 

Media aandacht

De afgelopen periode is er veel aandacht geweest voor ons verhaal. We zijn dankbaar dat de media ons verhaal oppakt en op deze manier aandacht vraagt voor de problematiek in Afrika. 

 

https://youtu.be/GPbgiAStnEI

RTV Slogo heeft een documentaire gemaakt met prachtig beeldmateriaal. 

Het RD heeft in een bijlage een groot artikel gemaakt naar aanleiding van een interview met Jantina. 

https://www.rd.nl/meer-rd/samenleving/jantina-boelaars-de-berg-op-voor-mensen-met-albinisme-1.1540305

 

Op maandagavond 6 mei 2019 hopen we een presentatie te houden in Goedereede. Ook is er een aanvraag gekomen om een middag te verzorgen in Sliedrecht. Vraag gerust naar de mogelijkheden voor een presentatie. 

 

Presentatie - van harte welkom!

 

Geland en wel

14 oktober 2018

We zijn inmiddels bijna twee weken thuis. Enerzijds geland, maar anderzijds soms nog niet met beide benen. Lichamelijk zijn we wel uitgerust. Maar de verhalen in ons hoofd gaan door.

Binnenkort zal ik een avond (of 2) organiseren, zodat we u kunnen bedanken voor alle support, betrokkenheid en gebed. En uiteraard laten we jullie graag meegenieten van al onze prachtige foto's!

Op het moment dat ik op Schiphol landde, werd ik gebeld door Groot Nieuws Radio. Diezelfde middag was ik live in de uitzending (1 oktober, 13.15 uur). Diezelfde week werd ik geïnterviewd door zowel het Algemeen Dagblad als het Eilanden Nieuws. Beide kranten hebben inmiddels uitgebreid aandacht gegeven aan onze expeditie. We zijn erg dankbaar dat we op deze manier het verhaal door mogen vertellen, om een stem te geven aan hen die geen stem hebben.

https://www.ad.nl/dordrecht/ambachtse-moeder-strijdt-tegen-bijgeloof-albinisme-in-mijn-ogen-mankeert-hij-niets~a1a2e4f7/

 

 

 

 

 

 

Aankomst Schiphol

01 okt. 2018

Vanmorgen vroeg op tijd geland.      Het ontvangst comité had voorbereidingen thuis getroffen en stond klaar, maar dat wachten op de bagage duurt altijd even...                En dan gaan de deuren op Schiphol open....en wordt daar het Kili-lied gezongen... Geweldig!!!!                    Ik had het kunnen weten.... Heel fijn om weer iedereen te zien.              Even bijpraten, afscheid genomen en op naar huis. Vandaag is ook dochterlief jarig!. We mogen terug kijken op een hele mooie en bijzondere reis vol met belevenissen en ervaringen, welke we niet gauw zullen vergeten!                           Thuis aangekomen worden we gebeld voor interview op Groot Nieuws Radio, live wel te verstaan.                      Moest wel moeite doen om wakker te blijven... wat ben ik moe zeg.

 

Spandoeken klaar voor ontvangst op Schiphol. Het Kili lied wordt ingestudeerd en geoefend.

 

Moshi

30 sep. 2018

De echte verhalen komen wel als ze weer thuis zijn, maar vanmorgen zijn ze met het team naar een shelter geweest. Best heftig om mee te maken, al die kinderen...28. Sommige kindjes waren echt blind. Alle meegenomen spulletjes uitgedeeld. Samen veel handjes getekend. Ze zongen: Jesus is my only way to live. Hart verscheurend en erg emotioneel. Later weer terug naar hotel voor lunch en afscheid.    Eind van de middag worden we opgehaald om weer naar vliegveld te gaan. Rond 21:00 vertrekken we van Kilimanjaro airport naar Dar es Salaam en vandaar naar Schiphol waar we maandag morgen rond half 8 worden verwacht.

Moshi

29 sep. 2018

Vandaag zouden we rustig aan doen en na het ontbijt Moshi verkennen. Maar het loopt hier niet altijd volgens planning...  Ook de extra spullen uitzoeken en verdelen die we in het hotel hadden achtergelaten om bij het bezoek aan een safe house of shelter uit te delen. We kunnen daar misschien morgen terecht. Er wordt eerst een ander hotel voor ons geregeld met hopelijk een normaal bed, handdoek, wc papier en schone lakens. Vrij van beestjes en herrie zou ook welkom zijn. "This is Africa" zegt de thuis blogger... Na in het andere hotel ingecheckt te zijn maar even lunchen en dan een stukje van de stad bekijken. Daar weer bijzondere dingen gezien op straat. Wat zijn wij toch bevoorrecht. Vanavond met zijn allen eten en soort van afscheid daar aantal nog op safari gaan en wij maandag morgen weer op Schiphol hopen te staan.

 

(nog 2 foto's van de tenten bij Barranco Camp, enne ja ik ben er echt bij)

 

 

Dag 8 - laatste dag van de Lemosho route

28 sep. 2018

Vandaag de laatste dag van de Lemosho route. Om 6 uur worden we gewekt en om half 7 eten. Daarna afscheidsspeech en om 8 uur starten we de afdaling. We dalen af van Mweka Camp - Hut op 3100 meter naar Mweka Gate op 1800 meter. De afdaling was 6 uur lopen door oerwoud in de stromende regen, lekker blubberig dus... Beneden wachten we op de rest van de groep welke er 3 uur langer over doen. Bij de gate is het klaar en nemen we afscheid van de gidsen en porters. Een grote familie.  Vandaag weer veel pers van de nationale TV. Van Mweka Gate lopen we nog verder naar Mweka Village waar we worden ophaald voor transport naar ons hotel.  Eindelijk een douche nemen (max 5 min). Het eten in het hotel is weer anders... iedereen verlangt terug naar de koks van afgelopen week op de berg. Vanavond op tijd naar bed, want we zijn op, erg moe, maar vol met emoties, belevenissen, ervaringen van afgelopen dagen.

 

 

Dag 7

27 sep. 2018

Wat een dag vandaag... om nooit te vergeten...

Gisteravond laat volgens planning wakker gemaakt

en op pad gegaan van Barafu Camp naar de top,

Uhuru Peak,  op 5895 meter !

Top gehaald ! Het was een hele barre tocht, loodzwaar, 8 uur lopen in donker met sneeuw en hagel, dus echt afzien.

We hebben gebeden en gehuild. Zo bijzonder, ook om de heftige verhalen van al die albino's hier uit eerste hand te horen. Na korte tijd op de Top weer terug naar base camp 'Barafu Camp' voor lunch en rust periode.

Tent staat nu in de sneeuw !

Veel TV aandacht van Tanzania en weer interview van ons team. We gaan weer verder en dalen af naar Mweka Camp op 3100 meter. Ongeveer 18 uur gelopen en ruim 20 uur op... Zo moe... Na het eten de tent in voor de laatste overnachting op de berg. Morgen worden we weer om 06:00 gewekt voor de laatste afdaling.

 

 

 

 

 

 

 

Foto vanaf base camp, niet ver van de top van de Kilimanjaro

Vier van de 25 deelnemers aan JTX op de top van de Kilimanjaro

Dag 6

26 sep. 2018

Vandaag het stuk van Karanga Camp (3995 meter) naar Barafu Camp op 4600 meter! gelopen. Op dit punt aangekomen wederom een fantastisch mooi uitzicht. Verder alleen een kort bericht ontvangen dat men goed in het Kili base camp is aangekomen. Hier rusten en veel eten, dan nog een briefing voor de laatste tocht naar de top. Op tijd de tent in om te rusten / slapen en dan worden we om 23:00 uur 's avonds wakker gemaakt om te gaan lopen in de nacht met een lampje op ons hoofd naar de top. Als het goed gaat komen we aan op de top als de zon opkomt. Dit zal een zeer bijzondere ervaring worden, vooral het lopen in de nacht.

 

Ook vandaag wederom een mooi artikel in het ED.nl

Heel bijzonder om te lezen hoe het met de groep gaat en de ervaringen die ze meemaken en opdoen. Om stil van te worden.

 

Josephat Torner met Maria uit Tanzania en Pieter Staadegaard

Dag 5

25 sep. 2018

Vandaag van Barranco Camp naar Karanga Camp gelopen, nou ja gelopen... de Baranco Wall was een echte klim en klauterpartij. Niet gevaarlijk, maar pittige klim. Wel een fantastisch mooi en prachtig uitzicht. Ook vandaag een interview voor de lokale TV van Tanzania.

Aparte gewaarwording dat alles moeite kost door zuurstof... maar zoals de gidsen zeggen "pole pole".

Verder weer een mooi verslag van het team in het Eindhovens Dagblad. Hoewel de tocht zwaar is, is de stemming goed. "We zijn een echt team, de een helpt de ander waar nodig"

 

We gaan overnachten in Karanga Camp op 3995 meter. De tent staat voor komende nacht wel heel scheef...

 

Dag 4

24 sep. 2018

Vandaag van Shira Camp 2 via Lava Tower op 4600 meter ! naar Barranco Camp op 3950 meter gelopen en overnachten in Barranco Camp. Vandaag contact via sms van Wim en Jantina. Alles gaat goed. Vanmorgen uitzicht over de wolken met Meru Peak en de schaduw van de Kilimanjaro. Hier wordt je stil van. Wat geweldig en ZO mooi deze schepping. Ze voelen zich beiden goed, dus goed nieuws! In de nacht is het zeer koud en met een muts op slapen is weer een andere ervaring moet je maar denken. Verder helemaal onder het stof, maar het eten, de zorg van de gidsen en groep is erg goed. Vandaag dus de Lava Tower op 4600 meter hoogte gepasseerd. Wat is dit mooi en alles is zo bijzonder hier. Onze gids heet Godlisten. Hij getuigt hier ook van. Helaas is er een klimmer uit Malawi vandaag uitgevallen, maar we gaan door naar de top: Breaking the Silence voor hen die niet kunnen!

 

Dag 3

23 sep. 2018

Vandaag staat de klim van Shira Camp 1 naar Moir Hut (4200 meter) op het programma. Via de tamtam horen we dat alles goed gaat en dat het een geweldige ervaring is. Wim had even sms contact.  Sommige deelnemers met albinisme hebben een zware dag vanwege het felle zonlicht veel pijn aan de ogen en heel weinig zicht. Vandaag stopt de groep eerder bij Shira Camp 2 (3850 meter). Een van de deelnemers uit Gemert heeft via een lokale sim kaart contact met het Eindhovens Dagblad en stuurt af en toe updates welke worden geplaatst op www.ed.nl/gemert-bakel . Zijn we toch iets meer op de hoogte en ook wat leuke foto's geven een aardige impressie. Bijgaand het tentenkamp voor de overnachting.

Dag 2

22 sep. 2018

Na vertrek hotel krijgt de "thuis blogger" :) geen contact meer en zal een stukje van het klim programma weergeven voor de volgers. Vandaag is de klim van Mti Mk ubwa naar Shira Camp 1 op 3500 m, waar we dus zullen overnachten.

 

Dag 1 - Lemosho route

21 sep. 2018

Een korte nacht. Veel herrie buiten zeg... auto's, getoeter, gerammel en ander gejengel. Op de berg zal het vast stiller zijn!

Op de foto's het uitzicht vanaf het hotel en als je goed inzoomt zie je in het midden de top met sneeuw! ons doel!

Allemaal dezelfde shirts aangedaan voor de pers.

Na het ontbijt nog de persconferentie en dan op pad!

We zullen van Moshi naar Londorossi Gate rijden, waar we na de park formaliteiten zullen beginnen aan onze klim naar Mti Mkubwa op 2895 meter. Ben erg benieuwd!

 

 

Aankomst Tanzania 

20 sep. 2018 late avond

Na een goede vlucht geland op Kilimanjaro Airport in Tanzania.

Wat een belevenis zeg.

We kregen een heel warm welkom op het vliegveld.

Josephat Torner, Vedastus en de andere lopers waren er ook.

De pers en TV stonden klaar voor de persconferentie.

Daarna naar het hotel, welke een andere is geworden dan gedacht.

We gaan het meemaken. Zo eerst met zijn allen eten. Nu al een belevenis. Dankbaar dat we veilig zijn aangekomen! 

 

Het Vertrek

20 sep. 2018

Het is zover! Vanmorgen vroeg afscheid genomen van de kinderen en door man naar Schiphol gebracht.

Op Schiphol bij het Meeting Point nabij La Place de rest het team ontmoet. Zodra iedereen er was in optocht naar de KLM incheck balie om bagage af te geven. Door naar security en paspoort controle en toen eindelijk koffie!

Leuk om iedereen te ontmoeten. Verder naar de gate E02 en even later het vliegtuig in.

Tanzania, Kilimanjaro, here we come!